Wekelijkse Colum van Sjaak Grosthuizen

26 januari 2013 – Sjaak Grosthuizen:   Aanbesteden, daar moet je aandacht aan besteden

Als ik lees dat er toch heel wat werklozen rondlopen, ook in Hoorn, dan stemt mij dat meewarig. Het zijn lastige tijden en zeker in de bouw. Gelukkig zie ik dat er dan ook plannen zijn om wat meer bouwactiviteiten in de stad te ontwikkelen. Natuurlijk het treintunneltje met de Carbasiusweg, het daartoe benodigde bouwterrein dat op de schop moet en de herinrichting van het gebied waar hoopvol planningsmogelijkheden voor zijn gesuggereerd, een aanlegsteiger voor de witte vloot en zo zullen er wellicht nog enkele plannen op een plank liggen, waar ik op dit moment nog te weinig zicht op heb.

En toch blijft een niet weg te redeneren pessimisme doorsomberen. Het werk moet ongetwijfeld aanbesteed worden. Nu kan het best aan mij liggen, maar ik heb de laatste tijd de idee dat allerlei kwalijke gevolgen van de aanbestedingsverplichting vaker vervelend nieuws oplevert dan afrekeningen in het criminele circuit. Ik lees twee kranten om het wereldleed goed bij te kunnen houden en af en toe een moppenboekje ter compensatie.

Ik keek nauwgezet naar zijn gezichtsuitdrukking en daar las ik geen triomfgevoel

Gelukkig staan er ook mooie momenten in de krant. Wat een vreugde om onze VVD-wethouder van ondergravende zaken met aanwijsstokje zijn dierbare Carbasiusideeën te zien expliceren. Ik keek nauwgezet naar zijn gezichtsuitdrukking en daar las ik geen triomfgevoel. Je kan de opvatting hebben dat de Poort van Hoorn voor de poorten van de hel is weggesleept, maar het is hem niet aan te zien. Het referendum ligt daar nog wel en het is nog even de vraag of de opponerende partijen het, ondanks door aangewakkerde onlustgevoelens sterker vereend verzet, kunnen wegslepen voordat het door het hellevuur volledig is verteerd.

Onze lokale VVD-corifee Marion van der Ven begrijpt het verzet niet of wil het niet begrijpen. Ze vraagt zich af wat de tegenstrevers nou eigenlijk willen bereiken met hun aanhoudend verzet. Het besluit is nu eenmaal genomen en daar dien je je als democratische politicus gewoon bij neer te leggen. Ze maakt bijna met een sliepuitgebaar duidelijk dat men zich heel dom zelf heeft laten inpakken. De prachtige gespeelde openheid was oogverblindend en dan heb je niks meer aan open ogen en een enkeling die zwartgallig de kansarmoede van de oppositie uitbazuint. Het is een gepasseerd station. Het tunneltjesplan is nu eenmaal niet een Fyra die geen enkel station kan passeren. En dat brengt me weer terug op de aanbesteding.

John kwam heelhuids terug

Het bedrag van de aanleg al wel zo hoog zijn dat het Europees aanbesteed moet worden. Ik moet er niet aan denken dat een Italiaanse aannemer de opdracht binnensleept. Ik zal wel een leek blijven op dit onderwerp, maar de ronkende beloften op deze wijze een gezonde concurrentie in leven te houden met voordeeltjes voor de klant heb ik te vaak zien verkeren in een hoop ellende. Ik vrees namelijk dat onze regionale ondernemingen,als die er dan nog zijn, naar de opdracht kunnen fluiten. Een project als dit zal ongetwijfeld meer gaan kosten dan het bedrag dat voor de aanbesteding werd genoemd. Ik kan je pas over een paar jaar met de kennis van straks vertellen wat er allemaal fout gegaan is ondanks de kennis die we nu al hebben.

Ik las enige tijd terug een uitspraak van John Glenn die vlak voor zijn sprongetje in de ruimte vertelde dat elk onderdeeltje van de raket is verzorgd door bedrijven met het laagste aanbestedingsbedrag. John kwam heelhuids terug. Dat zou vertrouwen moeten scheppen, maar de stilstaande Fyra is niet het enige product van laagste bieders.

Van VVD-corifee naar VVD-corifeeks?

Ronald Louwman vindt het erg jammer dat hij niet meer uitbundig verder kan kouten met het deel van de raad dat tegen zijn mooie plannen is. De Carbasiusweg nu strandweg te noemen zal het enthousiasme voor zijn poging om Hoorn uit het slop te trekken nog niet aanwakkeren. De muggenzifters zullen de idyllische aan te leggen meertjes eerder bestempelen als muggenkweekvijvers. Wat zou hij graag met alle partijen willen dromen over de prachtige toekomst die voor onze geliefde stad aan de horizon gloort. Het is natuurlijk voor hen die minder sterk zijn in koffiedikkijken nog steeds waarschijnlijker dat het uitloopt op een nachtmerrie. Compleet met een Marion die bij een debacle verwijtend roept dat de raad het allemaal aan zichzelf te danken heeft. Van VVD-corifee naar VVD-corifeeks?

een volk dat bouwt, heeft toekomst?

We zullen toch verder moeten met z’n allen. Moeten we niet een mooie spreuk verzinnen waarmee je voor- en tegenstanders van toekomstplannen bindt? Zoals: een volk dat leeft, bouwt aan zijn toekomst of een volk dat bouwt, heeft toekomst? Een stad met toekomst blijft daaraan werken. Werken dus. Zo kom ik ook weer bij onze werklozen compleet met mijn meewarigheid.